Mówi się często, że seminarium duchowne jest sercem diecezji. Od dynamiki jego pulsowania zależy życie duchowe lokalnego Kościoła, przepływ życiodajnej łaski w żyłach Mistycznego Ciała Chrystusa. Z kolei sercem seminarium duchownego jest kaplica. Tu, w nieustannym dialogu z Chrystusem Eucharystycznym, kształtują się pasterze według Bożego Serca, zwiastuni Słowa dającego życie i szafarze świętych tajemnic.
Zasadnicza rozbudowa seminarium, rozpoczęta w latach 90. XX w., postawiła problem budowy nowej kapucy seminaryjnej. Chodziło o pomieszczenie sakralne z prawdziwego zdarzenia, mały kościół seminaryjny, połączony z Domem Alumna. Budowa kaplicy – według projektu J. Sumary – ruszyła 8 maja 2001 r. Obecnie, po trzech latach, dobiega ona do końca. Jest nadzieja, że nowy rok akademicki społeczność seminaryjna zainauguruje w nowej kaplicy pod wezwaniem Chrystusa Odkupiciela Człowieka.
Dobiegają końca prace związane z artystycznym urządzeniem wnętrza, zaprojektowane i wykonywane przez prof. Wincentego Kućmę z Krakowa. Wystrój nawiązuje do surowego piękna architektury i kieruje uwagę ku centrum, którym jest Chrystus w tabernakulum, w znaku ołtarza i obrazu. Tam, jak w soczewce, mają się skupiać myśli wszystkich modlących się w kaplicy; tam mają nieustannie biegnąć, jak długie linie zaznaczone na jasnej posadzce zielonkawym kolorem. Tabernakulum i obraz Chrystusa Ukrzyżowanego objęte będą wykonaną w drewnie polichromowaną rzeźbą na kształt płomienia, który – patrząc z przodu – zdaje się wydobywać z ołtarza Chrystusowej Ofiary, płonącego niczym wielki znicz. A więc Eucharystia jako uobecnienie Ofiary Krzyża, będącej objawieniem miłości największej Tego, który do końca nas umiłował. A równocześnie wezwanie do odpowiedzi miłością na Miłość, do miłowania więcej.
Z płomienia tej miłości wyrastają rzeźbione w drewnie figury Matki Najświętszej i Jana Ewangelisty, nawiązujące do tradycyjnej tęczy umieszczanej w dawnych kościołach. Maryja, współcierpiąca i współuczestnicząca w ofierze Syna, oraz św. Jan, umiłowany uczeń Pański, w chwili, kiedy z Krzyża rozlega się głos: „Niewiasto, oto syn Twój, synu, oto Matka Twoja”. W kontekście teologii wystroju seminaryjnej kaplicy, Chrystus dokonujący zbawczej ofiary, przekazuje Maryi każdego przyszłego kapłana i drogę jego posługi prowadzenia ludzi do zbawienia. Jednocześnie zachęca każdego alumna, umiłowanego ucznia Pańskiego, aby wziął Maryję tak jak Jan, do siebie, na drogę swego życia i ewangelizacyjnych zadań.
Obiegająca całe wnętrze kaplicy ponad oknami tzw. blenda, umacniająca konstrukcję i służąca do ukrycia źródeł światła, pokryta została kolorowym reliefem, przedstawiającym wszystkich świętych z Chrystusem Pantokratorem pośrodku, tak jak w bazylikach starochrześcijańskich. 144 postacie świętych nawiązują do Księgi Apokalipsy. Po części są to postacie konkretne, np. święci polscy, ale są także bezimienni święci, reprezentujący wielką rzeszę zbawionych, których nikt nie potrafi policzyć. Oryginalny charakter mają witraże, nawiązujące do nieba, które otwiera się nad ukrzyżowanym Chrystusem w centralnym obrazie. Intensywne, pełne dramaturii kolory części środkowej przechodzą stopniowo w spokój błękitu – niczym modlitwa Psalmu 22, rozpoczynająca się od słów: „Boże mój, czemuś mnie opuścił”, a kończąca się wysławianiem Pana za wielkie dzieło zbawienia.
Kaplica nosić będzie wezwanie Chrystusa Odkupiciela Człowieka. Wezwanie to, wybrane przez Księdza Biskupa Ordynariusza, nawiązuje wyraźnie do tytułu pierwszej encykliki papieża Jana Pawła II. W tym roku mija 25 lat od publikacji tego dokumentu formułującego program teologiczny pontyfikatu, któremu Papież pozostał przez cały czas konsekwentnie wierny. Wezwanie nawiązuje również do obrazu Chrystusa Ukrzyżowanego, który od końca XIX wieku wpisuje się w formację duchową tylu pokoleń tarnowskich kapłanów. Ci, którym żal będzie dotychczasowej kaplicy seminaryjnej, odnajdą w centrum nowej kaplicy to, co było najcenniejsze w dawnej: obok Chrystusa Eucharystycznego, dzięki któremu żyje Kościół i kapłan, obraz Odkupiciela Człowieka w kulminacyjnym momencie składania zbawczej ofiary Krzyża.
- bp Stanisław Budzik, Nowa kaplica seminaryjna. Serce Chrystusa Odkupiciela, „Gość Niedzielny”, nr 22, 30 V 2004.
© 2011, Wincenty Kućma
design: Creator